احادیث و سخنان

حدیث امام هادی مصرف زکات

صدوق از محمد بن عبدالجبار نقل می کند که:
یکی از شیعیان، توسط احمد بن اسحاق به امام هادی علیه السلام نوشت: به هر یک از برادران ایمانی خود، دو درهم و سه درهم از زکات می دهم [آیا درست است]؟ امام علیه السلام در پاسخ نوشت: به خواست خدا انجام ده.
و نیز با سند خود از علی بن بلال نقل می کند که گفت:
به امام هادی علیه السلام نوشتم: آیا می شود زکات فطره عیال خود را که ده نفر [یا] کمتر، و یا بیشترند، به یک نفر نیازمند امامی داد؟ امام علیه السلام در پاسخ نوشت: آری، انجام ده.
کلینی با سند خود از احمد بن حمزه نقل می کند که گفت: به امام هادی علیه السلام عرض کردم: یکی از شیعیان شما که زکات بدهکار است، و خویشانی دارد که همه به امامت شما قائلند، آیا می تواند همه زکات خود را به ایشان بپردازد؟ فرمود: آری.
کلینی با سند خود از عمران بن اسماعیل نقل می کند که گفت: به امام هادی علیه السلام نوشتم: من فرزندانی از دختر و پسر دارم، آیا می توانم چیزی از زکات به ایشان بدهم؟
امام علیه السلام در پاسخ نوشت: این برای شما جایز است.
طوسی با سند خود از سلیمان بن حفص نقل می کند که گفت:
از امام هادی علیه السلام شنیدم می فرمود: اگر کسی را پیدا نکردی که مستحق زکات فطره باشد، همان وقت، پیش از نماز عید آن را کنار بگذار، و زکات فطره، [برای هر کسی] یک صاع خرما، یا قیمت آن در همان شهر زکات است.
قال الصدوق:
روی محمد بن عبدالجبار: أن بعض أصحابنا کتب علی یدی أحمد بن اسحاق الی علی بن محمد العسکری علیهماالسلام: أعطی الرجل من اخوانی من الزکاه الدرهمین و الثلاثه.
فکتب: افعل ان شاء الله [۱] .
و روی أیضا: عن محمد بن عیسی، عن علی بن بلال قال: کتبت الی الطیب العسکری علیه السلام: هل یجوز أن یعطی الفطره عن عیال الرجل، وهم عشره أقل أو أکثر رجلا محتاجا موافقا؟ فکتب علیه السلام: نعم، افعل ذلک [۲] .
روی الکلینی: عن محمد بن یحیی و محمد بن عبدالله، عن عبدالله بن جعفر، عن أحمد بن حمزه [۳] ، قال: قلت لأبی الحسن علیه السلام: رجل من موالیک له قرابه، کلهم یقول بک، و له زکاه، أیجوز له أن یعطیهم جمیع زکاته؟ قال: نعم [۴] .
و روی أیضا: عن محمد بن یحیی، عن أحمد بن محمد، عن عمران بن اسماعیل بن عمران القمی، قال: کتبت الی أبی الحسن الثالث علیه السلام: أن لی ولدا رجالا و نساء، أفیجوز لی أن أعطیهم من الزکاه شیئا؟ فکتب علیه السلام: أن ذلک جائز لکم [۵] .
روی الطوسی: عن محمد بن الحسن الصفار، عن محمد بن مسلم، عن سلیمان بن حفص المروزی [۶] ، قال: سمعته یقول:
ان لم تجد من تضع الفطره فیه فاعزلها تلک الساعه قبل الصلاه و الصدقه بصاع من تمر أو قیمته فی تلک البلاد دراهم [۷] .
————————————————————————————————————————————–
پی نوشت ها:
[۱] من لا یحضره الفقیه ۲: ۱۷ ح ۱۶۰۰، وسائل الشیعه ۶: ۱۷۷ ح ۱، مسند الامام الهادی علیه السلام: ۲۴۰ ح ۶٫
[۲] من لا یحضره الفقیه ۲: ۱۷۹ ح ۲۰۷۱، وسائل الشیعه ۶: ۲۵۲ ح ۵٫
[۳] أحمد بن حمزه بن الیسع بن عبدالله القمی، من أصحاب الامام الهادی علیه السلام، (معجم رجال الحدیث ۲: ۱۰۷ ش ۵۴۴).
[۴] الکافی ۳: ۵۵۲ ح ۷، تهذیب الأحکام ۴: ۵۴ ح ۱، الاستبصار ۲: ۳۴ ح ۵٫
[۵] الکافی ۳: ۵۵۲، ح ۹، الاستبصار ۲: ۳۴ ح ۳، تهذیب الأحکام ۴: ۵۶ ح ۹٫
[۶] هو من أصحاب الرضا علیه السلام و ادرک الهادی علیه السلام و روی عنه، (معجم رجال الحدیث ۸: ۲۴۳ ش ۵۴۲۸).
[۷] تهذیب الأحکام ۴: ۸۷ ح ۴، الاستبصار ۲: ۵۰ ح ۴، وسائل الشیعه ۶: ۲۴۱ ح ۷٫
منبع: فرهنگ جامع سخنان امام هادی؛ تهیه و تدوین گروه حدیث پژوهشکده باقر العلوم؛ مترجم علی مؤیدی؛ نشر معروف چاپ اول دی ۱۳۸۴٫
برگرفته از کتاب دانشنامه امام هادی علیه السلام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *