احادیث و سخنان

حدیث امام هادی نماز مسافر

و نیز کلینی با سند خود از محمد بن جزک نقل می کند که گفت:
به امام هادی علیه السلام نوشتم: فدایت شوم! من شتر، و شتربانی دارم که با آن ها گاهی که میل حج دارم به مکه، یا ندرتا به بعضی جاها می روم، آیا نماز و روزه ام را بشکنم؟ امام علیه السلام در پاسخ نوشت: اگر در هر سفری همراه ایشان نیستی مگر گاهی که به مکه می روی، نمازت را شکسته بخوان، و روزه ات را افطار کن.
طوسی با سند خود از یکی از اهل سامرا نقل می کند که گفت:
از ناحیه مقدسه امام هادی علیه السلام صادر شد: شکارچی تا در جاده راه می رود [و قصد صید ندارد]، نماز را شکسته می خواند، و چون از جاده [، به قصد شکار] منحرف شد، نماز را تمام می خواند، و چون باز به جاده بازگشت [، و از قصد شکار منصرف شد]، شکسته می خواند.
و نیز با سند خود از سلیمان بن حفص نقل می کند که گفت:
امام هادی علیه السلام فرمود: بر مسافر بایسته است که در تعقیب هر نماز شکسته ای، در عوض دو رکعت سوم و چهارم، سی بار بگوید: سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اکبر.
و نیز با سند خود از عمرو بن سعید نقل می کند که گفت:
جعفر بن احمد به امام هادی علیه السلام نوشت: در چه مقداری، سفر محقق می شود، و نماز شکسته می شود؟ امام علیه السلام با خط خود که من آن را می شناختم نوشت: امیرمؤمنان علیه السلام چون به سفر می رفت، در یک فرسخی نماز را شکسته می خواند، سپس در سال آینده، باز همین سؤال را کرد، امام در پاسخ نوشت: در ده روز [۱] .
و قال أیضا:
عن محمد بن یحیی عن عبدالله بن جعفر، عن محمد بن جزک [۲] قال: کتبت الیه: جعلت فداک: ان لی جمالا، ولی قوام علیها و قد أخرج فیها الی طریق مکه لرغبه فی الحج، أو فی الندره الی بعض المواضع، فهل یجب علی التقصیر فی الصلاه و الصیام؟ فوقع علیه السلام: ان کنت لا تلزمها و لا تخرج معها فی کل سفر الا الی مکه فعلیک تقصیر و فطور [۳] .
قال الطوسی: روی محمد بن أحمد بن یحیی، عن أحمد بن محمد السیاری، عن بعض أهل العسکر، قال: خرج عن أبی الحسن علیه السلام: أن صاحب الصید یقصر مادام علی الجاده، فاذا عدل عن الجاده أتم، فاذا رجع الیها قصر [۴] .
و روی أیضا: عن محمد بن علی بن محبوب، عن محمد بن عیسی العبیدی، عن سلیمان بن حفص المروزی، قال: قال الفقیه العسکری علیه السلام: یجب علی المسافر أن یقول فی دبر کل صلاه یقصر فیها: سبحان الله و الحمدلله و لا اله الا الله و الله أکبر: ثلاثین مره، لتمام الصلاه [۵] .
و روی أیضا: عن محمد بن الحسن الصفار، عن محمد بن عیسی، عن عمرو بن سعید، قال: کتب الیه جعفر بن أحمد [۶] ، یسأله عن السفر، و فی کم التقصیر؟
فکتب علیه السلام بخطه، و أنا أعرفه، قال: کان أمیرالمؤمنین علیه السلام اذا سافر و خرج فی سفر قصر فی فرسخ، ثم أعاد من قابل المسأله الیه، فکتب علیه السلام الیه: فی عشره أیام [۷] .

————————————————————————————————————————————–
پی نوشت ها:
[۱] این قسمت حمل بر تقیه شده است، زیرا برخی عامه قائلند که: قصر نیست مگر در سفری که مسافت آن ده روز باشد.
[۲] محمد بن جزک الجمال – ثقه – من أصحاب الهادی علیه السلام، (معجم رجال الحدیث ۱۵: ۱۴۸ ش ۱۰۳۵۵).
[۳] الکافی ۳: ۴۳۸ ح ۱۱، من لا یحضره الفقیه ۱: ۴۴۰ ح ۱۲۷۹، تهذیب الأحکام ۳: ۲۱۶ ح ۴۳، الاستبصار ۱: ۲۳۴ ح ۱۰٫
[۴] الاستبصار ۱: ۲۳۷ ح ۷، تهذیب الأحکام ۳: ۲۱۸ ح ۵۲٫
[۵] تهذیب الأحکام ۳: ۲۳۰ ح ۱۰۳، وسائل الشیعه ۵: ۵۴۲ ح ۱٫
[۶] جعفر بن أحمد من أصحاب الهادی علیه السلام (معجم رجال الحدیث ۴: ۵۰ ش ۲۱۲۱).
[۷] تهذیب الأحکام ۴: ۲۲۴ ح ۳۵، الاستبصار ۱: ۲۲۶ ح ۱۹ و للخبر توضیح من الشیخ فراجع.
برگرفته از کتاب دانشنامه امام هادی علیه السلام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *