احادیث و سخنان

حدیث امام هادی کراهت طلاق از راه طلب مهریه

صدوق با سند خود از حسن بن مالک نقل می کند که گفت:
به امام هادی علیه السلام نوشتم: کسی دخترش را به همسری مردی درآورد که به او مایل بود، سپس نسبت به او بی میل شد، دوست دارد که میان او و دخترش جدایی بیفکند، شوهر دختر امتناع می کند، و طلاق نمی دهد، او [با زور] مهر دخترش را از او می گیرد تا [ناخرسندی پیش آید و] طلاق دهد، و هدف پدر دختر، رهایی از اوست، و چون مهریه گرفته شد، به طلاق راضی شد.
امام علیه السلام در پاسخ نوشت: اگر بی میلی به خاطر دین است، آهنگ رهایی کند، وگر غیر آن است، این کار را نکند.
قال الصدوق:
روی عبدالله بن جعفر الحمیری، عن الحسن بن مالک [۱] ، قال: کتبت الی أبی الحسن علیه السلام: رجل زوج ابنته من رجل فرغب فیه، ثم زهد فیه بعد ذلک و أحب أن یفرق بینه و بین ابنته، و أبی الختن ذلک، و لم یجب الی الطلاق، فأخذه بمهر ابنته لیجیب الی الطلاق، و مذهب الأب التخلص منه، فلما أخذ بالمهر أجاب الی الطلاق. فکتب علیه السلام: ان کان الزهد من طریق الدین فلیعمد الی التخلص، و ان کان غیره فلا یتعرض لذلک [۲] .
————————————————————————————————————————————–
پی نوشت ها:
[۱] الحسن بن مالک القمی: من أصحاب أبی الحسن الهادی علیه السلام، أو الحسین بن مالک، و هو شخص واحد ثقه، لکن الصحیح هو الحسین بن مالک «معجم رجال الحدیث ۵: ۸۵، قاموس الرجال ۳: ۳۴۶».
[۲] من لا یحضره الفقیه ۳: ۴۳۴ ح ۴۵۰۰، وسائل الشیعه ۱۵: ۴۲ ح ۱٫
منبع: فرهنگ جامع سخنان امام هادی؛ تهیه و تدوین گروه حدیث پژوهشکده باقر العلوم؛ مترجم علی مؤیدی؛ نشر معروف چاپ اول دی ۱۳۸۴٫
برگرفته از کتاب دانشنامه امام هادی علیه السلام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *