اخلاق و فضائل

ائمه معصومین آشنا به زبان تمامی حیوانات

«فصل الخطاب» عبارت است از آگاهی به لغات و کلمات و زبانهای مختلف و گویشهای متفاوت و حتّی زبان حیوانات. بعضی گفتهاند: «فصل الخطاب» عبارت است از سخنانی که از دیگر سخنان ممتاز و برتر باشد و هیچ خدشهای از نظر محتوا و لفظ در آن وجود نداشته باشد یعنی هم از نظر فصاحت و بلاغت و زیبایی در اوج باشد و هم از نظر محتوا، دارای مطالبی باشد که همه را قانع ساخته، از نظر علمی در اوج باشد. بعضی بر این باورند که «فصل الخطاب» دارا بودن علمی است که بتواند به وسیله آن بر اساس حق و واقع به وسیله آن داوری کرد. البتّه قاضی و داور باید شناخت کامل و کافی از حق و حقیقت داشته باشند تا بتوانند بر اساس حق و واقع داوری نمایند نه بر اساس شواهد و ظواهر. امامان معصوم علیهم السلام «فصل الخطاب» هستند و هر سه معنی بر ذات مقدّس آنها، قابل تطابق است. آنها هستند که شناخت کامل به تمامی لغات دارند و به تمامی زبانها سخن میگویند. اباصلت میگوید: امام رضا علیه السلام به زبانهای مختلف با مردم سخن میفرموده و به خدا سوگند درهر زبان وگویشیْ فصیحترین و داناترین مردم بود. روزی به ایشان عرض کردم: ای فرزند رسول خدا، من از آشنایی شما به این زبانها تعجب میکنم. امام فرمودند: [ صفحه ۲۰۷] «یا اباصلت، اَنَا حُجّه اللّه عَلی خَلْقه و ما کان اللّه لِیَتَّخذ حجّهً عَلی قومٍ و هُو لا یعرف لُغاتِهم اَو ما بلغتَ قول امیرالمومنین علیه السلام اوتینا فَصل الخَطاب فهل فَصل الخَطاب الاَّ معرفه اللُّغات؟» [۴۲۳] . ای اباصلت، من حجّت خدا بر خلق خدا هستم. خداوند حجّتی را بر مردم نمیگمارد که زبانهای آنها را نداند. آیا این سخن امیرالمومنین علیه السلام را نشنیدهایی که فرمود «به ما فصل الخطاب عنایت شده» و آیا فصل الخطاب چیزی جز دانستن زبانها است؟ حتّی امامان معصوم علیهم السلام به زبان تمامی حیوانات نیز آشنایی دارند. قال علی علیه السلام: «ان اللّه عَلَّمنا مَنطق الطَّیر کما علمه سُلَیمان بن داوُد و منطق کلّ دابَه فی برِّ او بَحرِ». [۴۲۴] . حضرت علی علیه السلام فرمودند: همانا خداوند ما را با زبان پرندگان آشنا کرده همانگونه که سلیمان را آشنا نموده بود و آشنا شدهائیم به زبان تمام حیوانات خشکی و دریایی. نگاهی به سخنان حضرت علی علیه السلام در نهجالبلاغه این را به اثبات میرساند که کلام ایشان مادون کلام خالق و فوق کلام مخلوق است و جداکننده و روشنکننده حق از ناحق و باطل میباشد. از آنجایی که ائمّه معصومین علیهم السلام که قرآن ناطق هستند و همیشه همراه حق و حقیقت، و حقیقت نیز همراه آنان است، میتوانند بر اساس حق و واقعیّت داوری نمایند، ولی به جز بعضی از قضاوتهای حضرت علی علیه السلام، بقیه بر اساس شواهد ظاهری بوده و خداوند از آنان قضاوت بر اساس حقیقت و واقع نخواسته است. البتّه با ظهور امام عصر و کامل شدن عقول مردم، امام بر اساس حقیقت و واقع حکم خواهد راند و [ صفحه ۲۰۸] قضاوت خواهد نمود. لذا «فصل الخطاب» نزد آنان است. همانگونه که خداوند «فصل الخطاب» را به داود عنایت فرمود. [۴۲۵] و او بر اساس واقعیت و حق، حکم و داوری میکرد نه بر اساس شواهد ظاهری.
برگرفته از کتاب پرچم داران هدایت نوشته آقای احمد سجادی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *