اصحاب و شاگردان

اصحاب امام هادی سهل بن زیاد

شیخ او را در شمار اصحاب امام هادی علیه السلام آورده و افزوده است که وی ثقه و اهل ری و مکنی به ابوسعید بوده است [۱] نجاشی می گوید: او در نقل حدیث ضعیف بوده و مورد اعتماد نیست، و احمد بن محمد بن عیسی به غلو و دروغگویی او شهادت می دهد، او را از قم بیرون کردند و به ری رفت و در آن جا ساکن شد. او به ابومحمد عسکری علیه السلام نامه ای به وسیله محمد بن عبدالحمید عطار در نیمه ماه ربیع الاخر سال (۲۵۵ ه) نوشته و فرستاده است، این مطلب را احمد بن علی بن نوح و احمد بن حسین نقل کرده اند. وی کتابی به نام «التوحید» داشته است که ابوالحسن عباس بن احمد بن فضل بن محمد هاشمی صالحی از قول پدرش و او از ابوسعید آدمی نقل کرده است. و نیز کتاب دیگری به نام «النوادر» داشته است [۲] . ابن غضایری درباره او می گوید: وی بسیار ضعیف و فاسد الروایه و فاسد المذهب بوده است و احمد بن محمد بن عیسی اشعری او را از قم بیرون کرد و از او بیزاری جست و مردم را از شنیدن حدیث و روایت او منع کرد. او روایات مرسل را نقل می کرد و به احادیث ناشناخته اعتماد می نمود [۳] .
————————————————————————————————————————————–
پی نوشت ها:
[۱] رجال طوسی.
[۲] رجال نجاشی.
[۳] معجم رجال الحدیث: ۸ / ۳۴۰٫
منبع: تحلیلی از زندگانی امام هادی؛ باقر شریف قرشی؛ ترجمه محمدرضا عطائی؛ کنگره جهانی حضرت رضا ۱۳۷۱٫
برگرفته از کتاب دانشنامه امام هادی علیه السلام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *