اصحاب و شاگردان

شاگرد امام هادی عثمان بن سعید

وی، در سن جوانی و در حالی که یازده سال از عمرش می گذشت، افتخار شاگردی امام دهم (ع) را پیدا کرد[۱] و در اندک زمانی از آن چنان رشد و تعالی ای برخوردار شد که امام هادی (ع) از او به عنوان «ثقه» و «امین» خود یاد می کرد. احمد بن اسحاق قمی می گوید: «به محضر امام هادی (ع) رسیدم و عرض کردم: سرورم! کار من طوری است که گاهی (در منزل) هستم و گاهی نیستم، زمانی هم که هستم، دسترسی به شما برایم میسر نیست. (در چنین مواقعی) گفتار چه کسی را بپذیریم و دستور چه کسی را فرمان بریم؟ امام (ع) فرمود: ابوعمرو، ثقه و امین من است. هر چه به شما بگوید، از سوی من گفته و هرچه به شما القا کند، از ناحیه ی من القا کرده است. وی می گوید: بعد از شهادت امام هادی (ع)، روزی خدمت فرزند بزرگوارش امام حسن عسکری (ع) رسیدم و همان سؤال را کردم. در پاسخ فرمود: این ابوعمرو که ثقه و امین است، هم مورد وثوق امام هادی (ع) و هم مورد وثوق من در زندگی و مرگ است. پس آنچه به شما می گوید و آنچه به شما می رساند، از من می رساند.[۲] این روایات منزلت والای ابوعمرو و موقعیت برجسته ی او را نزد ائمه اطهار (علیهم السلام) نشان می دهد و دلیل علم، فضل و امانت در فتوای او است و حاکی از آن است که او مرجع فتوا و بیان احکام بوده است.
————————————————————————————————————————————–
پی نوشت ها:
[۱] رجال طوسی، ص۴۲۰، ردیف۳۶٫
[۲] الغیبه شیخ طوسی، ص۲۱۵٫
منبع: جرعه نوشان اقیانوس بی کران امام هادی؛ عسکری اسلامپور کریمی
برگرفته از کتاب دانشنامه امام هادی علیه السلام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *