اصحاب و شاگردان

عبدالعظیم حسنی در حضور امام هادی

حضرت عبدالعظیم حسنی (علیه السلام) (مدفون در شهر ری) با چهار واسطه به امام حسن مجتبی (علیه السلام) می رسد.[۱] او از فقها و علمای برجسته و دارای حوزه ی بزرگ درسی و موجب گسترش تشیع در شهر ری و اطراف آن بود.
امام هادی (علیه السلام) در فضیلت او به حماد رازی فرمود: «ای حماد! اگر در شهر خود (ری) در مسائل دینی دچار مشکل شدی از حضرت عبدالعظیم (علیه السلام) بپرس و سلام مرا به او برسان.» او روزی به حضور حضرت هادی (علیه السلام) مشرف شد. حضرت خطاب به او فرمود:
«مرحباً بک یا اباالقاسم، انت ولینا حقاً.» «آفرین بر تو ای ابوالقاسم [۲] به راستی که تو یاور و دوست ما هستی.» حضرت عبدالعظیم (علیه السلام) گفت: «ای فرزند رسول خدا! اینک که در خدمت شما هستم می خواهم دین خود را بر شما عرضه نمایم تا اگر پسندیده و مرضی خداوند است بر آن ثابت بمانم.» امام (علیه السلام) فرمود: «بیان کن برایم اعتقادات خود را.»
او گفت: «می گویم: «خداوند یکی است و مانندی ندارد و چیزی شبیه او نیست. او نه جسم است و نه صورت و نه عرض و نه جوهر بلکه پدیدآورنده ی اینهاست.» و می گویم که: «محمد (صلی الله علیه وآله) بنده و رسول الهی و خاتم پیامبران است و پس از او پیامبری نخواهد آمد و پس از شریعت او تا روز قیامت شریعتی نیست.» و می گویم که: «امام و خلیفه و ولی امر بعد از رسول خدا (صلی الله علیه وآله) امیرمؤمنان علی (علیه السلام) است و پس از او حسن (علیه السلام) و آنگاه حسین (علیه السلام) و بعد امام سجاد (علیه السلام) و سپس امام باقر (علیه السلام) و آنگاه امام صادق (علیه السلام) و بعد امام کاظم (علیه السلام) و بعد امام رضا (علیه السلام) و بعد امام جواد (علیه السلام) و بعد از این بزرگواران شما مولا و امام من هستید.»» امام هادی (علیه السلام) فرمود «آری و پس از من فرزندم حسن، امام خواهد بود.» آنگاه فرمود: «پس حال مردم در زمان امام پس از او چگونه خواهد بود.»
حضرت عبدالعظیم گوید: گفتم: «چرا اینگونه فرمودید؟» فرمود: «برای آنکه او دیده نمی شود و از نظرها غائب خواهد گشت. نام او را بر زبان آوردن حلال نمی باشد [۳] تا آنکه خروج کند و ظاهر شود و زمین را از عدل و داد پر کند پس از آنکه از ظلم و جور پر شده باشد.» حضرت عبدالعظیم (علیه السلام) در ادامه گفت: «من هم به آنچه که اکنون فرمودید تماماً قائل هستم و می گویم: «دوستان شما اهلبیت دوستان خدا و دشمنان شما دشمنان خدایند.» و می گویم که: معراج پیامبر حق است؛ و سؤال در قبر حق است و بهشت و جهنم حق است و صراط حق است و میزان (سنجش اعمال در قیامت) حق است و بلاشک قیامت خواهد آمد و خداوند مردگان را زنده خواهد کرد. و می گویم که: «واجبات پس از ولایت اهلبیت (علیهم السلام) نماز است و روزه و زکات و خمس و حج و جهاد و امر به معروف و نهی از منکر.»» در این هنگام امام هادی (علیه السلام) به او فرمود: «یا اباالقاسم! هذا والله دینی و دین الذی ارتضاه لعباده، فاثبت علیه، ثبتک الله بالقول الثابت فی الحیاه الدنیا و الاخره.» «ای ابوالقاسم! به خدا سوگند این همان دین من و دین کسانی است که خداوند آنرا برای بندگانش پسندیده است. پس بر آن محکم و پا برجا باش، خداوند تو را در دنیا و آخرت بر آن ثابت قدم کند.» [۴] .
————————————————————————————————————————————–
پی نوشت ها:
[۱] عبدالعظیم بن عبدالله بن علی بن حسن بن زید بن امام حسن (علیه السلام).
[۲] کنیه ی حضرت عبدالعظیم (علیه السلام).
[۳] نام امام دوازدهم همان نام رسول خدا (صلی الله علیه وآله) یعنی (محمد) است که در لسان روایات از ذکر آن تا پیش از ظهور منع شده است و شاید دلیل آن این باشد که مخالفان اسلام در نیامدن و مبعوث نشدن رسول خدا محمد مصطفی (صلی الله علیه وآله) مصمم تر نشوند.
[۴] بحار الانوار، ج ۳، ص ۲۶۸، به نقل از کمال الدین، صدوق.
منبع: کرامات و مقامات عرفانی امام هادی؛ سید علی حسینی قمی؛ نبوغ چاپ اول ۱۳۸۱٫
برگرفته از کتاب دانشنامه امام هادی علیه السلام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *