امامت و رهبری، حاکمان زمان

بخشش های متوکل زمان امام هادی

بیت المال مسلمین دارایی شخصی متوکل بشمار می رفت و هر گونه می خواست به مصرف می رساند و خواسته ها و شهواتش را اعمال و ارضا می کرد . به هر کس می خواست می بخشید و از هر که اراده می کرد باز می داشت . مسعودی می گوید : (در هیچ زمانی بخشش های خلفا به پای عطاهای متوکل نرسیده بود) . (۷۰۱)
مهمترین کسانی که از حاتم بخشی های او بهره مند می شدند عبارت بودند از :
الف – خنیاگران و رقاصان .
ب – کنیزان دربار که به چهار هراز تن می رسیدند .
ج – دلقک ها و لودگان .
د – شاعرانی که با دریافت صله های کلان اشعاری علیه اهل بیت می سرودند و عباسیان را بالاتر از آنان بر می شمردند .
اموال و غنائمی که بایستی صرف مصالح و منافع و پیشرفت مسلمانان می گشت بدون کمترین حساب و منطقی در اختیار گروه های بالا قرار می گرفت تا رونق دربار را حفظ کنند .
برگرفته از کتاب زندگانی امام علی الهادی علیه السلام نوشته آقای باقر شریف قرشی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *