شهادت

شهادت امام هادی

پس از متوکل، امام هادی علیه السلام با ستم های خلفای عصر خود یعنی واثق، منتصر، مستعین، معتز، معتمد رو به رو شد، تا این که معتز، حضرتش علیه السلام را مسموم نمود. برخی معتمد را قاتل آن حضرت می دانند. آن سان که ابن بابویه می گوید. عده ای از علما سوم و برخی دیگر پنجم رجب سال ۲۵۴ هجری را تاریخ شهادت حضرتش می دانند. سن شریف امام هادی علیه السلام در لحظه ی شهادت، چهل و یک سال و هفت ماه بود. شیخ صدوق رحمه الله در این زمینه می نویسد: معتمد عباسی برادر معتز، امام هادی علیه السلام را مسموم نمود و در حین شهادت امام غریب، غیر از فرزندش امام حسن عسکری علیه السلام کسی نزد بالین آن بزرگوار نبود. چون حضرت به شهادت رسید، همه ی امرا و اشراف حاضر شدند و امام حسن عسکری علیه السلام در تشییع جنازه ی پدر شهید خود گریبان چاک زد و خود متوجه غسل، کفن و دفن والد بزرگوارش شد. [ صفحه ۸۱] محدث قمی رحمه الله از «اثبات الوصیه» مسعودی این گونه نقل می کند: با جماعتی که در روز وفات حضرت امام هادی علیه السلام در خانه ی آن حضرت بودیم. در آنجا همه ی بنی هاشم از آل ابوطالب و آل عباسی و بسیاری از شیعیان جمع بودند. هنوز نزد آنها امر امامت و وصایت امام عسکری علیه السلام ظاهر نشده بود، همچنین روشن نشده بود امر آن حضرت جز بر عده ای از ثقات و معتمدان امام هادی علیه السلام. حکایت کردند آن جماعتی که در آن جا بودند همگی در مصیبت و حیرت بودند و انتظار جنازه ی شریف آن حضرت و زیارت فرزند حضرت هادی علیه السلام، امام حسن عسکری علیه السلام را داشتند. ناگاه دیدند، دری از صدر رواق باز شد و غلام سیاهی بیرون آمد. آن گاه امام حسن عسکری علیه السلام با تأثر و تأسف شدید، با لباس نفیسی که چاک زده بود، بیرون آمد. جمال مبارک آن حضرت از همه جهت به پدر بزرگوارش شبیه بود، فرزندان متوکل نیز در آن بیت الشرف بودند. چون امام حسن عسکری علیه السلام را دیدند همه به جهت تعظیم و احترام آن حضرت برخاستند. ابواحمد موفق بن متوکل – که ولیعهد بود – به سوی آن حضرت شتافت و عرض کرد: مرحبا بک یابن العم! و با آن بزرگوار معانقه نمود. حضرت جلوس فرمود و مردم همه مقابل آن بزرگوار نشستند. قبل از تشریف آوردن امام حسن عسکری علیه السلام هیاهو و گفت وگو بود. چون آن حضرت تشریف آورد و نشست، همه سکوت کردند و نفس ها ساکن شد. آن گاه خادمی بیرون آمد و مقابل آن حضرت ایستاد. حضرت برخاست و جنازه ی امام هادی علیه السلام را بیرون آوردند. حضرت با جنازه ی مطهر حرکت فرمود. آن جنازه ی نازنین را تا خیابانی وسیع بردند. معتمد بر آن حضرت نماز خواند و قبل از آن، فرزند مکرمش حضرت امام حسن عسکری علیه السلام بر آن بزرگوار در اندرون خانه نماز خوانده بود. سپس آن حضرت را در خانه ای از خانه های آن بزرگوار دفن کردند. حرم مطهر عسکریین علیهماالسلام تاکنون ملجأ درماندگان و پناه گاه شیعیان جهان است. صلوات الله و سلامه علیک یا أباالحسن، السلام علیک یا علی الهادی، السلام علیک یا نورالأنوار، السلام علیک یا حجی الله علی خلقه یا سیدی و مولای انی توسلت بک الله تعالی یا وجیها عندالله اشفع لی عندالله. [ صفحه ۸۲]
برگرفته از کتاب چهرههای درخشان سامرا نوشته آقای علی ربانی خلخالی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *