آرشیو دیدگاه های دیگران
-
0
اشعار ولادت امام علی نقی، هادی (ع) – شب فراق امشب، سحر شد ای یاران
شب فراق امشب، سحر شد ای یارانعیـان ز بحـر نـور، گهر شد ای یاران جـوادِ اهـلالبیت، پـدر شد ای یارانتـو هادی آل محمّـدی مولا علیّ الهادی خوشآمدی مولاابوالحسن چشم و […] -
0
اشعار ولادت امام علی نقی، هادی (ع) – جلوهگر شد جمال حی سرمد
جلوهگر شد جمال حی سرمدصلوات خدا و آل احمد به روی هادی آل محمّدگوید منادی با وجد و شادی خوش آمدی خوش آمدی امام هادیخوش آمدی خوش آمدی امام هادی […] -
0
اشعار ولادت امام علی نقی، هادی (ع) – عاشق ولایت دلشاده
عاشق ولایت دلشاده میلاد زینتُ العباده اینکه تو گهواره خوابیده پسر حضرت جواده دم به دم با سرور و شادیمی زنم از شعف فریادی مولانا یا امام هادی****** بر دو […] -
0
اشعار ولادت امام علی نقی، هادی (ع) – حق بده به فرشته ها اینجوری عاشقت باشن
حق بده به فرشته ها اینجوری عاشقت باشنهمگی غرق سجده و تسبیح خالقت باشن حق بده به خورشید اگه بخواد بگرده دور توخدا تموم عالمو پروانه کرده دور تو حق […] -
0
اشعار ولادت امام علی نقی، هادی (ع) – خنده بر لب عالم همه مبارک
خنده بر لب عالم همه مبارک میلاد پسر فاطمه مبارک کار همه شد خنده و شور شادی دنیا اومده آقام امام هادی به به به این گل به این ماه […] -
0
اشعار ولادت امام علی نقی، هادی (ع) – شب شب مستی و وقت شادیه
شب شب مستی و وقت شادیهموسم میلاد حضرت هادیه از آسمون گل می باره دلا شاده شادهکف بزنید ولادت ابن الجواده یاعلی علی مولا امام هادی می خونن مدح تو […] -
0
اشعار شهادت امام علی النقی، هادی (ع) – ای عزیز زهرا امام هادی آقا امام هادی
ای عزیز زهرا امام هادی آقا امام هادیغریب سامرا امام هادی آقا امام هادی مسموم کینه دور از مدینهشعله بر آرم از سوز سینه آه و واویلا****** آتش بر دلها […] -
0
اشعار ولادت امام علی نقی، هادی (ع) – جهان هستی تمامی شده غرقه در شور و شعف
جهان هستی تمامی شده غرقه در شور و شعفامام ِ هادی به دنیا بیامد بَه بَه از این شعف آمده روح وفا کعبه ی جود و سخاذکر لبهایم شده سیدی […] -
0
اشعار ولادت امام علی نقی، هادی (ع) – جلوه ی ذلت الهی رهنمای انس و جان
جلوه ی ذلت الهی رهنمای انس و جان هادی راه هدایت سایه امن و امان حافظ شرع محمد قبله ی اهل یقین حامی اسلام و قرآن رهبر خلق جهان قاضی […] -
0
اشعار شهادت امام علی النقی، هادی (ع) – فتاده مرغ دلم ز آشیان در این وادی
فتاده مرغ دلم ز آشیان در این وادیکه هر کجا رود افتد به دام صیادی به دانهای دُّر یکدانه میدهد بربادنه گوش هوش و نه چشم بصیر نقّادی چنان اسیر […]